maandag 10 maart 2014

Hello world! Here I come.... Echt wel!

Hello world! Here I come…Echt wel!

Een kleine terugblik, met een nog grotere vooruit blik.
Deze titel vanwege:
Reden 1: Ik wil, wanneer ik wil.
Reden 2: Mijn nieuwe weblog.

Hé, hé, eindelijk had ik afgelopen week de grote stap genomen. Een stap waar ik al meer dan een week tegen aan liep te hikken. Eindelijk had ik mezelf overwonnen!

Het weer in gebruik nemen van mijn scoot, was een hele hoge drempel waar ik over heen moest zien te komen. Ik wil gewoon zonder mij iets van de gedachten gang van andere mensen aan te trekken, naar buiten kunnen, wanneer ik dat wil! Er op uit, samen met de hondjes.
En zo, met die gedachten, ging ik vandaag eindelijk weer eens naar buiten, de hondjes mee en mijn schuine overbuurman.
Blij met de frisse wind om mijn oren, gingen we op pad. Zelfs het zonnetje liet zich zien, zo af en toe. Kortom een heerlijke dag. Genietend gingen we richting het bos. Althans dat was de bedoeling…..
Helaas was dit alles van zéér korte duur!!!

Tijd voor een andere accu.


Hier begint het echte verhaal...

Dolblij ben ik met mijn papa! Hij had nieuwe accu’s voor mij besteld. En dat ging snel hoor. Vandaag bestellen, morgen in huis. En dit was nog waar ook! Zo kwam gisteren mijn papa, de accu’s bij mij brengen, en installeren. En aangezien hij er toch was, heeft hij gelijk ook maar scoot maar eens schoongemaakt. De accu’s moesten nog wel 12 uur opgeladen worden, maar dat mocht de pret niet drukken.

Op pad met de hondjes en de buurman (Balkie)
Vanmiddag kon ik dan eindelijk er weer op uit. De hondjes aangelijnd, de buurman los mee, het werpstokje en de tennisbal voor Snoopy. En daar gingen we. Eindelijk!
Heerlijk de koude wind om je oren, en genieten maar…..
De wandeling richting het bevrijdingsbos was al een genot op zichzelf. Mijn Snoopy was nog niet verleerd, hoe ze met de scoot moest omgaan. Ze liep dus keurig netjes naast mij. De buurman had Shyra aan de lijn, ja aan de lijn jammer genoeg, aangezien madam loops is.
De scoot op “Balkie stand” (de buurman zijn wandeltempo).... :-)
Bij het bos aangekomen heb je daar een wandelpad, waar je met een scoot niet naast moet komen, de grond is er erg drassig. Helemaal na de vele regenbuien van de afgelopen tijd.
Snoopy rende haar korte pootjes onder haar lichaam vandaan, achter de bal aan. Wat een gang had ze weer, en ze bracht steeds netjes de bal terug naast mijn scoot. Toch gaat zittend gooien met zo’n werpstok niet zo makkelijk als dat je staand de bal gooit. Zo belandde de bal in de brandnetels, en Snoopy kan niet tegen brandnetels. Dit was ze schijnbaar even vergeten, en dook met een gang achter de bal aan, die ik per ongeluk in de brandnetels gooide. Ze kwam er met een gang uit, en ging plat op de grond liggen, mij heel zielig aankijkend. Ik keek naar Snoopy, en vergat het pad. Ik voelde dat er iets niet goed ging. Ja hoor, daar ging ik met mijn scoot de blubber in naast het pad, en zakte gelijk zo dusdanig weg dat er geen beweging meer in de te krijgen was. Balkie moest de voorkant omhoog tillen en een stukje op schuiven zodat ik er uit kon rijden. Zelfs dit ging nog met grote moeite.
Wat een plezier, gelijk even foto’s van gemaakt. Zodat jullie het ook kunnen zien.
En wat een pret heb ik gehad, de hondjes dol gelukkig dat ze weer een keer lekker ver weg konden. Rennen, spelen, vliegen en draven dat het een lieve lust was. Heerlijk, wat een geweldige middag was dit. Daar was ik weer eens hard aan toe. Thuis gekomen, moest Snoopy wel even schoongemaakt worden…..ze was meer zwart, dan wit.

Ik ga nu even liggen met een zucht,
maar wat heb ik genoten van de buitenlucht.

Ps: Papa, als je dit leest…. SORRY, maar de scoot is nu niet meer schoon.

De titel: Hello world! Here I come…Echt wel!  Heeft 2 redenen:
Ten eerste: Omdat ik nu weer zelf kan bepalen wanneer ik weg wil. En mij zeker niet meer laat tegen houden door de gedachten van anderen, en of meningen.
Ten tweede: Vanwege een opdracht van mijn schrijfcursus. Het lijkt mij een hele uitdaging om dit voor elkaar te gaan krijgen, en erg leuk om het te gaan doen.
Ja, beste lezers! Ik wil een weblog gaan starten, waarin ik zal gaan schrijven over:
“al die dingen, waar iedereen over praat, roddelt, piekert, denkt, en van wakker kan liggen.” Soms zal ik ook even terug blikken in het verleden, als ik niets beleef in het heden.
De weblog ga ik hier op plazilla bij houden. Als het zover is, dan zal ik dit de wijde wereld ingooien. Ik hoop dat jullie lezers mij ook gaan volgen….

Kom je mij volgen....?


Ps: Dit word mijn weblog logo:

foto's: © Vlindertje73

1 opmerking:

  1. Gelukkig heb je erom kunnen lachen, zonder die foto zag ik het ook al voor me. hahahaha
    Arme vader van je, heeft ie de scoot voor niets schoongemaakt.
    Mooie weblog logo.

    BeantwoordenVerwijderen